Cicha noc, skuteczne przywództwo

Dlaczego menedżerowie powinni czasem się wyłączyć

Ciągły stres nie jest stylem zarządzania

Zanim porozmawiamy o rozwiązaniach, warto przyjrzeć się faktycznemu problemowi, ponieważ stres nie jest już stanem wyjątkowym, ale jest zaskakująco często mylony z dobrym przywództwem. W rzeczywistości niewielki stres jest nieodłączną częścią odpowiedzialności. Decyzje są ważne, projekty złożone, a oczekiwania wysokie. Jest to bezdyskusyjne i stanowi część opisu pracy menedżera. Staje się to problematyczne, gdy napięcie staje się stanem permanentnym. Jeśli nieustannie pracujesz ponad własne siły, tracisz nie tylko energię, ale także perspektywę, cierpliwość i jasność sytuacji. Przewlekły stres obniża jakość podejmowania decyzji, zachęca do popełniania błędów i zwiększa ryzyko wypalenia zawodowego. To, co zaczyna się na poziomie indywidualnym, szybko wpływa na zespoły i całe organizacje. Irytująca komunikacja, mikrozarządzanie i spadająca motywacja to częste skutki uboczne przeciążonego przywództwa.

Czym jest uważność?

W tym miejscu pojawia się temat uważności. Temat, który nie jest łatwy, zwłaszcza w kontekście biznesowym, ponieważ szybko brzmi ezoterycznie. W mindfulness nie chodzi jednak o kadzidełka czy godziny medytacji, ale o coś bardzo praktycznego, a mianowicie świadome rozpoznawanie własnego stanu i własnych ograniczeń. Uważni menedżerowie wcześniej rozpoznają, kiedy są przeciążeni. Rozpoznają, kiedy decyzje podejmowane są z powodu wyczerpania, a nie jasności. I mogą świadomie podejmować środki zaradcze, robiąc przerwy, delegując zadania lub po prostu kończąc pracę na czas, a następnie nie pracując więcej. Uważność może być zatem strategicznym narzędziem dla zrównoważonej wydajności, jeśli zostanie przełożona na konkretną dbałość o siebie.

Troska o siebie to nie egoizm

Zamiast pamiętać o sobie, wielu menedżerów nauczyło się umieszczać siebie na końcu listy priorytetów. Najpierw zespół, potem klienci i projekty. Często zaspokajają własne potrzeby w ostatniej kolejności. Na krótką metę wydaje się to zaangażowane i często jest honorowane i oczekiwane. W dłuższej perspektywie jest to jednak ryzykowne. Samoopieka nie oznacza zrzeczenia się odpowiedzialności za własny zespół, klientów czy projekty. Oznacza natomiast realistyczne podejście do tej odpowiedzialności. Sen, ćwiczenia, kontakty społeczne i przerwy psychiczne nie są wtedy prywatnymi luksusami, ale zasobami ekonomicznymi. Ci, którzy stale ignorują własne potrzeby, zapłacą później cenę w postaci wyczerpania, choroby lub wewnętrznej rezygnacji.

Paradoks stałej dostępności

Niestety, rzeczywistość szybko dogania wielu menedżerów. Dzięki smartfonom i podobnym urządzeniom decyzje mogą być podejmowane w dowolnym momencie, informacje mogą być udostępniane natychmiast, a problemy mogą być rozwiązywane od razu. To, co brzmi praktycznie, ma też wadę: zaciera się granica między pracą a relaksem.
Wielu menedżerów praktycznie nigdy nie jest offline. Nawet rzekomy koniec dnia pracy staje się wydłużonym czasem reakcji. Problemem jest nie tylko brak odpoczynku, ale także sygnał dla organizacji: "Bycie zawsze dostępnym jest standardem". Nie jest to jednak zdrowe ani dla zespołu, ani dla menedżera. Ta stała dostępność tworzy raczej niepożądane zależności. W ten sposób zespoły uczą się na przykład eskalować w górę, gdy pojawia się niepewność, zamiast brać odpowiedzialność na siebie.

Cisza sprzyja klarowności

To, czego często brakuje w całym tym zgiełku, to niezbędny dystans, aby móc znów jasno myśleć. Wyłączenie się jest szczególnie trudne w gorączkowym okresie przedświątecznym. Zbliżają się terminy, oczekiwania rosną, a rok trzeba doprowadzić do "czystego końca". Jednak właśnie w tej fazie celowe wyciszenie może być szczególnie skuteczne, ponieważ tworzy przestrzeń do refleksji. Co poszło dobrze? Co było stresujące? Które decyzje miały wpływ, a które nie? Bez tego wewnętrznego dystansu wzorce się powtarzają. Przywództwo staje się wtedy reaktywne zamiast świadome. Kilka dni prawdziwego dystansu może zatem często przynieść więcej jasności niż tygodnie nieprzerwanej aktywności. Świadome wyhamowanie wpływa nie tylko na równowagę, ale także na sposób, w jaki postrzegane jest przywództwo.

Menedżer jako wzór do naśladowania

Menedżerowie zazwyczaj kształtują kulturę korporacyjną nie poprzez deklaracje misji, ale poprzez swoje zachowanie. Jeśli sam nie pozwalasz sobie na przerwy, nie będziesz w stanie wiarygodnie apelować o zdrową równowagę między życiem zawodowym a prywatnym. Ci, którzy biorą urlopy tylko "teoretycznie", wysyłają zespołowi wyraźne sygnały. I odwrotnie, ma to ogromny wpływ, gdy menedżerowie w widoczny sposób biorą odpowiedzialność za siebie. Jasny czas nieobecności, przejrzyste przekazywanie obowiązków i prawdziwe zaufanie do zespołu świadczą o świadomej decyzji na rzecz zrównoważonego przywództwa. Zwłaszcza w zarządzaniu projektami, gdzie jeden kamień milowy następuje po drugim, struktura, przejrzystość i przerwy powinny być po prostu częścią pracy.

Wyłączenie nie oznacza odpuszczenia, ale prowadzenie w inny sposób

Ale nawet jeśli rola wzoru do naśladowania jest jasna, często pozostaje uparte przekonanie: Nic nie działa bez przywództwa. W rzeczywistości to właśnie tutaj ujawnia się jakość przywództwa. Dobre przywództwo zapewnia, że wszystko działa nawet bez ciągłego monitorowania. Jasne procesy, przejrzyste obowiązki i realistyczne harmonogramy to warunki wstępne, aby menedżerowie mogli w ogóle się wyłączyć. Każdy, kto utrzymuje stabilność projektów jedynie poprzez ciągłe osobiste zaangażowanie, nie jest liderem zrównoważonego systemu.

Cicha siła w hałaśliwym życiu codziennym

"Cicha noc" to coś więcej niż kolęda. To antidotum na ciągły hałas współczesnego życia zawodowego. Piosenka pokazuje nam, że cisza nie oznacza stania w miejscu, ale świadome spowolnienie. Pozwala nam ponownie wsłuchać się w to, co jest naprawdę ważne - zarówno zawodowo, jak i osobiście. Dla menedżerów ta cisza nie jest ucieczką od odpowiedzialności, ale inwestycją we własną skuteczność. Ponieważ w dłuższej perspektywie najlepszymi liderami nie są ci, którzy nie śpią najdłużej, ale ci, którzy dbają o siebie w dłuższej perspektywie.

Wnioski

Przywództwo wymaga energii. Potrzebuje jasności. I potrzebuje ludzi, którzy są gotowi wziąć na siebie odpowiedzialność bez zatracania się w tym procesie. Wyłączenie się nie jest zatem oznaką słabości, ale dojrzałości. Uważność i troska o siebie nie są zatem antytezą wydajności, ale jej warunkiem wstępnym. Zwłaszcza w czasach wysokiego stresu, to nie większy wysiłek, ale większa świadomość decyduje o jakości przywództwa.

Dowiedz się więcej o oprogramowaniu do zarządzania projektami i portfolio myPARM: